Δεν φταίνε οι δημοσιογράφοι.

Δεν φταίνε οι δημοσιογράφοι.

Αυτό εδώ το blog είναι γνωστό ότι είναι πολέμιο των καθεστωτικών ΜΜΕ, καθόσον τα θεωρούμε πως είναι από τους βασικούς υπεύθυνους, αν όχι ο βασικότερος, για την σημερινή κατάσταση του ελληνικού λαού και ακόμα χειρότερα για το γεγονός ότι τον κρατούν σε ύπνωση και καταστολή, προκείμενου να περάσουν σε βάρος του δυσμενείς αποφάσεις που θα...

τον υποδουλώσουν για πάντα.

Όμως, θα πρέπει να διακρίνουμε τους εργαζόμενους δημοσιογράφους από τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ. Δυστυχώς, έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα ΜΜΕ στην Ελλάδα, ο δημοσιογράφος είναι ένας εργαζόμενος που οφείλει να περνάει την είδηση που θέλει το αφεντικό του, διαφορετικά θα απολυθεί. Είναι δηλαδή ένας απλός εργαζόμενος με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας και μάλιστα όσο πιο καλά αμειβόμενος είναι, τόσο πιο πολύ υπάκουος στο αφεντικό γίνεται.

Πως θα ήταν για παράδειγμα τα πράγματα:

1) Αν τα ΜΜΕ ήταν πλήρως οικονομικά εξαρτημένα από το κοινό τους, όπως κάθε ιδιωτική επιχείρηση και όχι για παράδειγμα από άλλες πηγές χρηματοδότησης; Τότε αναγκαστικά και οι δημοσιογράφοι θα δούλευαν με μόνο γνώμονα να είναι αρεστοί στο κοινό τους, προκειμένου να φέρουν έσοδα στην επιχείρηση και όχι στο αφεντικό, που δεν πολυνοιάζεται για τα έσοδα από το κοινό.

2) Αν οι ΠΑΕ είχαν ως μόνα έσοδα τα εισιτήρια στα γήπεδα και όχι άλλες πηγές χρηματοδότησης; Τότε θα έπρεπε να έχουν αξιόμαχες ομάδες και να προσφέρουν θέαμα, προκειμένου να κόψουν εισιτήρια και όχι να νοιάζονται μόνο για τα πρωταθλήματα που φέρουν έσοδα από άλλες πηγές.

3) Αν τελικά οι ίδιοι οι πολιτικοί εξαρτιόνταν αποκλειστικά από τους ψηφοφόρους πολίτες και όχι από τις κομματικές ηγεσίες, από τους χρηματοδότες και από την προβολή τους από τα ΜΜΕ;

Τα παραδείγματα που μπορούν να αναφερθούν είναι πολλά. Όμως για σκεφτείτε πως θα ήταν τα πράγματα αν το κέρδος του κάθε επιχειρηματία ή η πολιτική καριέρα του κάθε πολιτικού εξαρτιόταν αποκλειστικά από τον αναγνώστη, τον τηλεθεατή, τον πελάτη, τον καταναλωτή, τον πολίτη και όχι από αθέατα παρασκηνιακά οικονομικά συμφέροντα, που αντί να προσπαθούν να ικανοποιήσουν τους πιο πάνω, αντιθέτως, επιβάλλουν αυτά την είδηση, το προϊόν, την πολιτική;